Cierpienia młodego Wertera

Cierpienia młodego Wertera (niem. "Die Leiden des jungen Werthers") - powieść epistolarna napisana przez Johanna Wolfganga von Goethe, opublikowana w roku 1774. Książka ta przyniosła Goethemu wielką sławę, to właśnie dzięki niej przestał być anonimowym pisarzem. Jest ona przedstawicielką okresu Sturm und Drang, tj. burzy i naporu, który charakteryzował się postawą buntu i ukazywaniem dramatu jednostki wybitnej. Utwór swoją genezę ma w życiorysie Goethego. Pierwowzorem Lotty była Charlotta Buff, w której pisarz się zakochał. Miała jednak ona narzeczonego, J. Kestnera, dlatego ona nie zgodziła się na romans z Goethem. Pisarz pogodził się z tym. Impulsem do napisania "Cierpień młodego Wertera" był czyn jego przyjaciela, który nieszczęśliwie zakochany, zastrzelił się pistoletami pożyczonymi od Kestnera.